می تازد از قفای هم اجزای کاینات

تا نام بندگی است خدایی بسنده نیست

بگذار تا هوس پر و بالی زند به هم

آنجاکه جلوه است نظرها رسنده نیست

این مشت خاک غیر عنان فکنده نیست

چون سایه باش یک قلم آیینه نیاز

آن را که سجده جزو بدن نیست بنده نیست