کاروان ما همین شور جرس دربار داشت

دور باش منع دیدن پیش ییش جلوه است

لن ترانی برق چندین شعله دیدار داشت

گرد پروازی ز هستی تا عدم پیوسته است

چشم پوشیدیم یکسان شد بلند وپست دهر

عالمی را شوخی نظاره ناهموار داشت

گر دل ما شد تغافل کشته جای شکوه نیست