وگرنه دل هوس یک دو ناله ارزش داشت

از بن چمن به چه شوخی گذشته ای امروز

که رنگ شرم تو از بوی گل تراوش داشت

تغافل تو به نقد دماغ صرفه ندید

به حیرتم چه فسون خواند عجزبسمل من

که جای خون ، دم شمشیر یار ریزش داشت

منم که بیخبر از آستان دل ماندم