که به حرف وصوت پر و تهی غم خشک و تر نکشد قدح

ز بنای عالم رنگ و بو اثرثبات طرب مجو

که درین چمن ز می وفا گل بی جگرنکشد قدح

ز غنا و فقر هوکشان به خراب باده فسون مخوان

به چمن ز سایه سرو تو ندمید گردن شیشه ای

که چو طوق قمری از انجمن به هواش پر نکشد قدح

به خیال چشم تو می کشم زهزار خمکده رنگ می