مکن دل را عبث خجلت گداز خودفروشیها

شکست رنگ من در طره او تاب می گردد

ز دل خواهی نوایی واکشی مگذار بی یاسش

همان سعی شکست این ساز را مضراب می گردد

که این گوهر به عرض شوخی خود آب می گردد

امید عافیت از هرچه داری نذر آفت کن

زآتش مزرع بیحاصلان سیراب می گردد