که جای باده از این شیشه سنگ می بارد

دل شکسته خمستان یاد نرگس کیست

که اشکم از مژه ساغر به چنگ می بارد

مخور فریب مروت ز چرخ مینارنگ

ز آبیاری کشت حسد تبرا کن

که خون عافیت از ساز جنگ می بارد

خطاست تهمت جرات به عجز ما بستن