به بو ی مژده وصلت دل از خود رفته است اما

که هر کس چشم می پوشد ز خود بر من نظر دارد

به دوش هر نفس از دلگرانی محملی دارم

مگر سعی شرر این کوه را از خاک بردارد

چنان نام تو می پرسد که پندارم خبر دارد

نجوشد منت غیر، از ادای مدعای من

به گاه ناله ، مکتوب من از خود نامه بردارد