نجوشد منت غیر، از ادای مدعای من

مگر سعی شرر این کوه را از خاک بردارد

به بو ی مژده وصلت دل از خود رفته است اما

چنان نام تو می پرسد که پندارم خبر دارد

به گاه ناله ، مکتوب من از خود نامه بردارد

به نومیدی هوس آواره صد گلشن امیدم

من و وامانده پروازی که در هر رنگ پر دارد