حرص مقلد آخر محروم عافیت ماند

هر جا که نعمتی بود کشکول این گدا برد

داغ مآل چون شمع از چشم ما نهان برد

سربسکه بر هوا سود حاجت به پیش پا برد

بالین راحت از خلق فکر پر هما برد

اندیشه تلون غارتگر صفا بود

رنگی که سادگی داشت از دست ما حنا برد