زین چمن عمری ست پنهان می روم چون بوی گل

بی زبان بودن چه مشکلهاکه آسانم نکرد

تا مبادا خون خورد تمثالی از پیدایی ام

نیستی در خانه آیینه مهمانم نکرد

شرم هستی در لباس رنگ عریانم نکرد

درگهر هم موج من زحمت کش غلتیدنی ست

سودن دست آبله بست و پشیمانم نکرد