درگهر هم موج من زحمت کش غلتیدنی ست

نیستی در خانه آیینه مهمانم نکرد

زین چمن عمری ست پنهان می روم چون بوی گل

شرم هستی در لباس رنگ عریانم نکرد

سودن دست آبله بست و پشیمانم نکرد

جان فدای طفل خوش خویی که پرواییش نیست

عمرها گرد سرم گرداند و قربانم نکرد