این جرس از کاروان ما به یک آواز ماند

چشم واکردیم دیگر یاد پیش و پس کراست

فکر انجام شرار و برق در آغاز ماند

کی حریف وحشت سرشار دل گردد سپند

وحشت صبح از نفس ایجاد شبنم می کند

در گره گم گشت تار ما ز بس بی ساز ماند

هیچکس از خجلت دیدار مژگان برنداشت