دود دماغ نشو و نمای طبایع است

خاکبببتری کز اخگر طبعم دمانده اند

کس آگه از طبیعت عصیان پرست نیست

بر روی خلق دامن تر کم تکانده اند

چون شمع ریشه ای همه در سر دوانده اند

از هر نفس که ما و منی بال می زند

دستی ست کز امید سلامت فشانده اند