بیحاصلی ز صحبتشان خاک می خورد

جولاه چند، رشته به گردون تنیده اند

از حرفشان تری نتراود چه ممکن است

دون فطرتان سفال نو آب دیده اند

چون بید اگر بهم ز تواضع خمیده اند

هرجا رسیده اند به ترکیب اتفاق

چون زخم های کهنه نداوت چکیده اند