سرد شد دل از دم این پهلوانان غرور

کاروان خواب را افسانه ها دنباله اند

دعوی مردان این عصر انفعالی بیش نیست

شیر می غرند و چون وامی رسی بزغاله اند

رستمند اما بغل پرورده های خاله اند

دل سیاهی یکقلم آیینه دار صحبت است

گر همه اهل خراسانند از بنگاله اند