کینه خون سیاوش خواهم از افراسیاب

چشم بخت عالمی از خواب غم بیدار شد

اینکه می بینم به بیداریست یارب یا به خواب

جام کیخسرو پر از می کن که تا چون تهمتن

من که از شرم و حیا با کس نمی گفتم سخن

رقص خواهم کرد زین پس در میان شیخ وشاب

نذرکردستم کزین پس هرکجا سیمین بریست