ورنه از فافه به من شب همه طوفان گذرد

قرب سالی بود ای مه که ز بی سامانی

روزگارم همه در طاعت یزدان گذرد

جودی جود خداوند مگر گیرد دست

خواجه گیتی عبدالله کز فرط جلال

سطح ایوانش از طارم کیوان گذرد

وصف جودش نتوان کرد که ممکن نبود