خصوص آن دم که از گلزار باد مشکبار آید

سیه شد از ریا روزم بده آب ریا سوزم

به جانت گر دوصد خرمن ریا یک جو به کار آید

نمی دانی کنار سبزه چون لذت دهد باده

به حق باده خوارانی که می نوشد با خوبان

که بی خوبان به کامم آب کوثر ناگوار آید

شراب تلخ می خواهم به شیرینی که از شورش