لب بر لب من دوختی آن ترک سمنبر

هروقت که خمیازه کشیدم ز پی می

برجستی و می ریختی از شیشه به ساغر

هرگه که تمنای یکی بوسه نمودم

صد بوسه اگر می زدمش باز به شوخی

لب غنچه نمودی که بزن بوسه دیگر

شعرم چو شنیدی متمایل شدی از ذوق