مفروش اسب خویش و عنان هوس بدار

مانا که مست بودی و غافل که اسب تو

یک باره خرج می شد و یاران می گسار

هیچت به یاد هست که صد بار گفتمت

هی گفتیم زمانه عقیمست دم مزن

هی گفتیم خدای کریمست غم مدار

گفتم که چارپای اگرم نیست باک نیست