گفتم که چارپای اگرم نیست باک نیست

مفروش اسب خویش و عنان هوس بدار

هی گفتیم زمانه عقیمست دم مزن

هی گفتیم خدای کریمست غم مدار

پایی دو رهسپار مرا داده کردگار

آن خادمک دوباره بخندید زیر لب

گفت آفرین برای تو وین عقل مستعار