هی گفتیم خدای کریمست غم مدار

هیچت به یاد هست که صد بار گفتمت

مفروش اسب خویش و عنان هوس بدار

هی گفتیم زمانه عقیمست دم مزن

گفتم که چارپای اگرم نیست باک نیست

پایی دو رهسپار مرا داده کردگار

آن خادمک دوباره بخندید زیر لب