هی گفتیم زمانه عقیمست دم مزن

یک باره خرج می شد و یاران می گسار

هیچت به یاد هست که صد بار گفتمت

مفروش اسب خویش و عنان هوس بدار

هی گفتیم خدای کریمست غم مدار

گفتم که چارپای اگرم نیست باک نیست

پایی دو رهسپار مرا داده کردگار