نقب بر گنج زند در شب دزدی عیار

چشم عاشق کشش از دور به ایمابی گفت

که من از حسرت نادیدن خویشم بیمار

خال بر چهره او در خم گیسو گفتی

چشم می دوختم از وی که نبینمش دگر

بی خبر در رخش از دیده دویدی دیدار

مه نگویمش که مه را نبود نطق بشر