که کرد پیکر او جا به آفرینش تنگ

معلق از خم برگشته گیسویش دل من

چو مرغ سوخته بالی که برکشند به چنگ

چه دید؟ دید مرا برنشسته برکوهی

چو مار گرزه یکی تازیانه اندر مشت

چو شیر شرزهکی باره زیر زین خدنگ

چه گفت ؟ گفت سفر سنگ را بفرساید