که من به مغز تو سودای ام صبیانم

عنان کشیده رو ای چرخ کینه توزکه من

به گاه کینه دژآهنج تر ز ثعبانم

مغیژ اینهمه چون کودکان به زور سرین

تو میهمان کشی ای میزبان سفله نژاد

ز دشمنیست که خوانی به خویش مهمانم

ز حال من عجبا کس پژوهشی نکند