که نور مهر درافتد به چشمه سوزن

به قدر بینش بیننده است رتبه تو

چو نور مهر که افتد به گونگون روزن

ظهور قدر تو در این جهان بدان ماند

سپهر را چه گنه گر مشبکش بیند

کسی که بنگرد او را ز پشت پرویزن

ترا بلندی و پسی به هیچ حالت نیست