می درون گرم کند جامه برون آر آن به

کارها یکسره از صبر پذیرد سامان

حالی این خرقه پشمینه مرا نیست به کار

که بهار آمد و از پی بودش تابستان

که دهی جامه و جامی دهدت پیر مغان

منشین سرد و بخور می که به تشریف کرم

پشت گرمی دهدت نادره دور زمان