شب یلدا بود از بس که درازست و سیاه

جوزهر وار کمربسته و من می ترسم

که در این جوزهر آخر به خسوف افتد ماه

هنرت چیست جز این ریش که گویی به مثل

گفتم این ریش مرا هست محاسن بی حد

بشمرم برخی از آن بو که شوی خوب آگاه

اولا مایه همین شوکت ریشست که شه