عاقبت گفت چه گویی چه کنم با همه طعن

من مسکین به زمین دوخته از شرم نگاه

از من و خانه من شد همه نومید چو دید

که همه چیز ضعیفست مرا حتی الباه

گفتمش از کرم صدر جهان جوی پناه

خواجه عالم عادل که ز ابر کف او

ازگل شوره بروید گل و از خار گیاه