از خجلت منظور شه ار نیست چرا هست

وین طرفه که هر یک به دگرگونه عتابی

وقتست که دل رشوه برد بوسه ز هر یک

اکنون که میانشان شده پیدا شکرآبی

بر چهره چون ماه تو پیوسته نقابی

آن مهتر فرخنده که ازکاخ رفیعش

برتر نبود در همه آفاق جنابی