بنشین برگل کاتش بلبل بنشانی

گر غایبی از من چه شکایت کنم از تو

تو مردمک چشم از آنروی نهانی

یاد آیدت آن روز که گفتم به تو در باغ

گفتی که من و باغ کدامیم نکوتر

گفتم تو بهر زانکه تو ایمن ز خزانی

گفتی چه خوشم آید ازین سرو ستاده