نموده اند ز دست نوازش فلکم

مباد آینه ای زین میانه زنگ زند

دل شکسته جنون بهانه جو دارد

که رنگ اگر شکنم شیشه بر ترنگ زند

دمی که گاه غضب بر زمین پلنگ زند

ز خویش غیر تراشیده ای ، کجاست جنون

که خنده ای به شعور جهان بنگ زند