اندیشه داغ پلنگ آتش به آهو می زند

زبن باغ هرجا وارسی جهل است با دانش طرف

بلبل به چهچه گرتند قمری به کوکو می زند

تا چرخ و انجم ثابت است از خلق آسایش مجو

تا آمد و رفت نفس می بافت وهم پیش و پس

ماسوره چون بی رشته شد بیرون ماکو می زند

پست و بلند قصر ناز از هم ندارد امتیاز