داغم مخواه ای انتظار از تهمت افسردگی

آن چین مایل از جبین پهلو بر ابرو می زند

شکل دویی پیدا کنم تا چشم بر خود واکنم

هر سور ه تمثال من آیینه او می زند

تا یاد نشتر می کنم خون در رگم هو می زند

یا رب کجا تمکین فرو شد کفه قدر شرر

آفاق کهسارست و سنگم بر ترازو می زند