به کارگاه تعین که « لاشریک له » است

که ناز نام تو را در مغاک می فکند

چو صبح تا ز گریبان سری برون آری

زمانه رخت تو بر دوش چاک می فکند

خلل اگر فکند اشتراک می فکند

ز جوش گریه مستانه ای که دارد ابر

چه شیشه ها که نه در پای تاک می فکند