خلل اگر فکند اشتراک می فکند

چو صبح تا ز گریبان سری برون آری

زمانه رخت تو بر دوش چاک می فکند

به کارگاه تعین که « لاشریک له » است

ز جوش گریه مستانه ای که دارد ابر

چه شیشه ها که نه در پای تاک می فکند

ز امتلا مپسندید خواری نعمت