خاک فسرده راکه فلکتاز می کند

هر رنگ و بو که می دمد از نوبهار صنع

آیینه خیال تو پرداز می کند

گر فطرت تو پر نزند در فضای قدس

زبن باغ نی دمیدن صبحی و نی گلی ست

سحرآفرین تبسمت اعجاز می کند

این عرصه تا کجا نشود پایمال ناز