ز غرور شمع وتعینش همه وقت می رسد این نوا

تو گران رکاب هوس نه ای ، مگشا به خانه زین کمر

به مآل شوکت سرکشان بگشود چشم تو نیستان

که به خاک تیره در این چمن چقدر نهفته زمین کمر

که علم به سرکش و ناز کن به همین کلاه و همین کمر

ز حباب و موج و مثالشان سبقی به بیدل ما رسان

که مدوزکینه خودسری به امید طاقت این کمر