به سرمه تا نرسد ناله ، عذر ما بپذیر

در این چمن نفسی می کشیم و می گذربم

گمان مبر به کمانخانه آرمیدن تیر

نفس درازی اظهار جرات آهنگ است

هنوز دامن صحرا ز گردباد پر است

غبار عالم دیوانه نیست بی زنجیر

در این ستمکده سود و زیان من این است