تو ضبط شیشه خودکن ، پری خیز است کهسارش

خجالت با دماغ بید مجنون بر نمی آید

جهانی زحمت خم می کشد از دوش بی بارش

ز آشوب غبار دهر یکسر سنگ می بارد

زحرف پوچ نتوان جز به بیمغزی علم گشتن

سر منصور باید پنبه بندد بر سر دارش

کمند حب جاه از خلق واگشتن نمی خواهد