زحرف پوچ نتوان جز به بیمغزی علم گشتن

جهانی زحمت خم می کشد از دوش بی بارش

ز آشوب غبار دهر یکسر سنگ می بارد

تو ضبط شیشه خودکن ، پری خیز است کهسارش

سر منصور باید پنبه بندد بر سر دارش

کمند حب جاه از خلق واگشتن نمی خواهد

سلیمانی سری دارد که زنار است دستارش