به سر غلتاند گوهر را غرور طبع هموارش

کمند حب جاه از خلق واگشتن نمی خواهد

سلیمانی سری دارد که زنار است دستارش

صفا هم دام پا لغزی ست از عبرت مباش ایمن

به میدانی که رخش عزم همت می کند جولان

حیا از هر دو عالم می کشد دست عنان دارش

جفا با طینت مسرور عاشق بر نمی آید