به دست آورده ام سر رشته ای از تار گیسویش

چراغ مطلب نایاب ما روشن نمی گردد

نفس تا چند باید سوخت در وهم تک و پویش

به آهی می توانم ساز تسخیر جهان کردن

غبار یک جهان دل می کند توفان نومیدی

مبادا سر بر آرد جوهر از آیینه ای رویش

به تاراج نگاه ناتوانش داده ام طاقت