نه نشیمنی که کنم مکان نه پری که بر پرم از میان

خوشت آنکه سیر پری کنی ز طلسم شیشه نمایی ام

هوسم زناله بی اثر به چه مدعا شکند نظر

نهد استخوان مه نو مگر به نشان تیر هوایی ام

نکنی به عشوه امتحان ستم آشیان رهایی ام

به کجاست رفتن و آمدن که به غربتم کشد از وطن

ز فسون صنعت وهم و ظ ن هوس آزمای جدایی ام