جهان برخصم جست و من همین خود را زبون کردم

شکستم رنگ و بیرون جستم از تشویش سودایی

برای چشم بند هر دو عالم یک فسون کردم

غرورهیچکس با جرات من برنمی آید

بهار آمد تو هم ای زاهد بی درد تزویری

چمن گل ، شیشه قلقل ، یار مستی ، من جنون کردم

هجوم گردش رنگم غرور دل شکست آخر