بهار آمد تو هم ای زاهد بی درد تزویری

برای چشم بند هر دو عالم یک فسون کردم

غرورهیچکس با جرات من برنمی آید

جهان برخصم جست و من همین خود را زبون کردم

چمن گل ، شیشه قلقل ، یار مستی ، من جنون کردم

هجوم گردش رنگم غرور دل شکست آخر

به چندین دور ساغر شیشه ای را سرنگون کردم