اگر به دیر کبابم ، وگر به کعبه خرابم

نفس شمار دو ساعت زمانه ای که ندارم

فغان که بست به بالم هزار شعله تپیدن

نشیمنی که نبود آشیانه ای که ندارم

من کشیده سر از آستانه ای که ندارم

ز یاس بیدلی ا م گل نکرد شوخی آهی

نفس چه ریشه دواند ز دانه ای که ندارم