دو عالم چشم پوشد تا شود یک جامه وار او

ز تکلیف دم تیغش خجالت می کشم ورنه

سر سودایی دارم که بی مغزی ست بار او

حیا می خواهد از ما نازک اندامی که از شرمش

وطن گر مایه افسردن است آوارگی خوشتر

ز نومیدی گداز سنگ می خواهد شرار او

جهانی برد داغ حسرت رنگ قبول اینجا