آمدن فهم نشان تیر آفت بودن است

از بهشت آخر تو هم با صلب آدم رفته ای

عیش و غم آن به که از تمییز آن کس بگذرد

تا بهشت آمد به یادت در جهنم رفته ای

گر بدانی رفته ای در حصن محکم رفته ای

هیچکس در عرصه وحشت گرو تاز تو نیست

تا عدم از عالم هستی به یکدم رفته ای